17-10-06

Als twee vlinders

 

In de week voor de trouw, hebben Mich gekibbeld, zoals we nog nooit tevoren hadden gekibbeld, de zenuwen (die we beiden niet hadden, zo vertelden we elkaar) speelden daar een grote rol in...

 

Zo konden we opgejaagd worden door onbenulligheden als: je schoenen niet vinden, de afwas die daar maar stond plakkerig te wezen, de wasmachine die het niet meer deed (maar ze deed het wel nog, enkel waren wij te 'opgefokt' om dat in te zien!), de telefoon die maar bleef rinkelen met mensen die ons vroegen of we al zenuwachtig waren (en was je dat al niet dan werd je het door hun onozel gevraag!) en zo waren er nog duizend en één akkefietjes die onze haren deden rechtstaan!

 

Donderdagnacht was alles in kannen en kruiken!   We moesten niets meer regelen, alles stond op punt.  Om dat te vieren dronken we een glaasje schuimwijn en we sliepen als 'rozekes'. 

 

Vrijdag was de meest ontspannen dag in onze laatste 'niet-getrouwde' week.  Vreemd, denken de meesten, maar als alles geregeld is, hoef je toch niet zenuwachtig te zijn?  We kunnen nu alleen nog maar bidden om mooi weer en hopen dat de mensen 'in form' zullen zijn. 

 

Ontspannen reed ik na mijn laatste 'ongetrouwde vrijdag' van mijn werk naar huis.  De zon scheen vollop en ik zag zelfs twee vlindertjes, dartelend en speels rond elkaar draaien.  Even keek ik naar hen, als was het al onze trouwdag en waren wij die twee vlindertjes, speels, gelukkig en verliefd.  Maar al snel werd ik uit mijn fanatsie-dagdroom geschud door een luide 'POK' op mijn voorruit, het enige wat nog van mijn romantisch dagdroom-verhaal overbleef was een een vleugeltje, dat nu aan mijn voorruit plakte.  Al snel maakte ik mijzelf wijs dat ik de vergelijking met die vlinders nooit had gemaakt, stel je voor dat ze 'bad luck' bracht!

 

butterfly

14:24 Gepost door kat in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.