22-03-07

weeral afwachten

 

Gisteren de koelheid zelve, vandaag alleen emoties...

 

Het is niet goed, maar het kon slechter...

 

Ik zit vast in een 'waarom-fase' ook al weet ik dat er geen antwoord op bestaat.  Hoe het verder moet dat weten we niet,... afwachten, steeds maar afwachten in onzekerheid, vol twijfels, vragen en angst. 

 

Ik wil positief zijn, maar ben een al te grote realist vermoed ik.  Ik heb er moeite mee dat anderen TE positief zijn, alsof ze er niet van bewust zijn hoe ernstig het allemaal is.  Maar langs de andere kant wil ik ook geen medelijden en doemdenkers rondom mij. 

 

Ik ben er mij van bewust dat pap al eens vier jaar 'verlenging' kreeg, maar leven met het idee dat hij er binnenkort niet meer zal zijn valt mij verschikkelijk zwaar. 

 

Ik hoop dat hij nogmaals door het oog van de naald kan kruipen en dat hij alle statiestieken aan zijn laars kan lappen en dat hij verder kan leven als medisch wonder, maar dat wil iedereen wel zeker? 

 

15:42 Gepost door kat in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ik hoop het ook zo hard e en de waarom vraag komt elke dag meerdere malen naar boven. De ene keer antwoord ik met verdriet, de andere keer met agressie...

Gepost door: soet | 23-03-07

ik hoop met je mee! Hoe een mens van de ene uiterste emotie in de andere kan vallen op zo'n korte tijd... eerst je huwelijk en nu zo'n zware periode. Veel sterkte!!

Gepost door: piket | 23-03-07

ik ook in een liedje zong men: "als men blijft geloven kan de zwaarste steen niet zinken..."

Gepost door: tilde | 24-03-07

De commentaren zijn gesloten.