29-10-09

Een ras apart...

 

Enkele vriendinnen van me zijn pas bevallen, anderen 'verlangen' naar de bevalling.

Dat begrijp ik niet...  hoe kun je daar nu naar verlangen?  OK, naar de geboorte van je kind kun je verlangen, maar toch niet naar de bevalling???  "'t Is een belevenis, 't is een uniek moment, 't lijkt op meditatie of een soort van trance..." Daar kan ik niet inkomen... 't lijkt mij gewoon een martelmoment! 

"Maar als je dan je kindje bij je hebt, dan ben je die pijn direct vergeten..."  Tsss.  Ik geloof daar dus de ballen van hé!  Is dat niet zo'n 'roze-wolk-praatje'?  Als je dat niet zegt, dan ben je geen goede moeder of zo?  Volgens mij zeggen die mama's dat omdat ze die kleine niet met een soort van schuldgevoel willen opzadelen.  Als je dat teveel zegt zou die kleine dat voelen of zo en er zich niet goed bij voelen... met allerhande ontwikkelingsstoornissen tot gevolg. (nee das nu mijn drang tot overdrijven die de bovenhand neemt! haha!)

Roze_wolk

Ik begrijp het niet... waarom kan of durft geneen mama de waarheid te spreken?  Waarom moeten ze dat verbloemen?  Zeg het dan gewoon zoals het is!

"Wacht maar, als je het zelf meemaakt zul je pas begrijpen wat we bedoelen..."  Tsss.

Moeders!  een ras apart, amai en ik moet lid worden van die bende?  Dat belooft!

09:55 Gepost door kat in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ben ik blij dat jij me eerlijk zult vertellen hoe het is...

Gepost door: soet | 12-11-09

De commentaren zijn gesloten.